Προκαλών οργανισμός: Elsinoe ampelina (Ascomycotina, Dothideales, Elsinoaceae)

Φάσμα προσβαλλομένων: Ολα τα είδη των αμπελιών (Vitissp.) είναι λιγότερο ή περισσότερο ευπαθή.

Συχνότητα και σπουδαιότητα:
Αυτή η ασθένεια υπονομεύει την ποσότητα και την ποιότητα του καρπού και αποδυναμώνει το κρασί. Αν εγκατασταθεί σ'ένα αμπέλι, μπορεί να το καταστρέψει ολοσχερώς.

Συμπτώματα και παραλλαγές:

Ολα τα χυμώδη μέρη του φυτού, συμεριλαμβανομένων των μίσχων των καρπών, φύλλων, ελίκων, νεαρών βλαστών και καρπών ενδέχεται να προσβληθούν απ'αυτό το μύκητα, όμως, συνηθέστερες και πλέον διακριτές είναι οι βλάβες στους βλαστούς και τους καρπούς. Τα προσβεβλημένα φυτά παρουσιάζουν ανεπαρκή ανάπτυξη και μαρασμό των νεαρών βλαστών, αλλοίωση των πιό μεγάλων σε ηλικία βλαστών και απώλεια των καρπών. Αρχίζοντας από την ανθοφορία, τα φυτά είναι ευάλωτα όσο σχηματίζονται οι χυμώδεις πράσινοι ιστοί.Οι βλάβες στα φύλλα είναι συνήθως κυκλικές με σκούρο καφέ πλαίσιο, ωχρό κέντρο και τριγυρισμένες από ένα ανοιχτοπράσινο στεφάνι. Οταν επηρεαστούν τα νεύρα, ειδικά στα νεαρά φύλλα, οι βλάβες εμποδίζουν την ομαλή ανάπτυξη, με αποτέλεσμα να καταστεί το φύλλο δύσμορφο, ή να ξεραθεί, ή να καεί.

Στα νεαρά, χυμώδη βλαστάρια πρωτοεμφανίζονται ως πολυάριθμα, μικρά, στρογγυλά, κοκκινωπά στίγματα. Υστερα τα στίγματα μεγεθύνονται, βαθουλώνουν και προκαλούν πληγές με γκρίζο κέντρο και στρογγυλές ή γωνιώδεις άκρες

Στο τέλος, οι πληγές αυτές γίνονται σκουροκόκκινες, καφέ, βιολετί ή μαύρες στην περιφέρεια. Ενδέχεται δε να ενωθούν, καταστρέφοντας πλήρως το βλαστό.

Αντίστοιχες με τα βλαστάρια είναι και οι ζημιές που προκαλούνται στους μίσχους. Στις ρόγες οι βλάβες αρχίζουν ως μαύρα στίγματα και ύστερα ξανοίγει το χρώμα τους στο κέντρο και εισέρχονται στη σάρκα 

Κύκλος ασθένειας: 
Ο μύκητας διαχειμάζει, επιβιώνοντας σε αντίξοες συνθήκες ως σκληρώτια στους βλαστούς, προκαλώντας την αρχική μόλυνση την άνοιξη. Ο σχηματισμός σπορίων την άνοιξη ευνοείται από τον υγρό καιρό, μπορεί όμως να συμβεί και σε θερμοκρασία έως και 2 ^° C.

Αφού εγκατασταθεί η ασθένεια, σχηματίζονται στις προσβεβλημένες περιοχές με γενετήσια καρποφόρα σώματα. Αυτά τα μη γενετήσια καρποφόρα σώματα παράγουν κονίδια πάνω στις αρχικές μολύνσεις των νεαρών βλαστών κατά τη διάρκεια περιόδων υγρασίας. Αυτά τα κονίδια είναι η πηγή της δευτερεύουσας μόλυνσης και ευθύνονται για τη συνεχιζόμενη διασπορά του μύκητα και της ασθένειας σ'όλη τη διάρκεια της αναπτυξιακής περιόδου. Τα κονίδια διασπείρονται και από τις βροχές.

Αντιμετώπιση: 
Σημαντικότατο ρόλο παίζει η εξυγίανση. Πρέπει να κλαδεύουμε ή να καταστρέφουμε τα ασθενή μέρη των φυτών στην περίοδο της ύπνωσης. Αυτό συμπεριλαμβάνει τους μολυσμένους βλαστούς, τους μίσχους των τσαμπιών και τις ρόγες. Αυτό θα μειώσει τον μολυσματικό παράγοντα σ' όλο το αμπέλι.

Την αντιμετώπιση της ασθένειας μπορεί να ενισχύσει και ο έλεγχος των κορυφών του αμπελιού. Οποια μέθοδος ανοίγει το σύμπλεγμα των κορυφών (κληματαριά) για να βελτιώσει την κυκλοφορία του αέρα και να μειώσει το χρόνο ξήρανσης των ευπαθών ιστών, ευνοεί την αντιμετώπιση της ασθένειας. Αυτές οι μέθοδοι συμπεριλαμβάνουν την επιλογή του κατάλληλου συστήματος κατεύθυνσης, τοποθέτησης βλαστών και απομάκρυνσης φύλλων. Οταν εγκατασταθεί η ασθένεια στη διάρκεια της αναπτυξιακής περιόδου, είναι πλέον δύσκολο να ελεγχθεί. Ο πλέον αποτελεσματικός τρόπος να αντιμετωπισθεί η anthracnose είναι δια της εφαρμογής ψεκασμού με άσβεστο και θείο λίγο πριν ανοίξουν τα μπουμπούκια, δηλ. στη διάρκεια της χειμέριας νάρκης, και στη συνέχεια δια της εφαρμογής μυκητοκτόνων στο φύλλωμα κατά τη διάρκεια της αναπτυξιακής περιόδου.